Þetta er algengasta heimilisgerðin og sú sem sjaldnast er talað um: hundur sem er einn heima allan vinnudaginn. Það er hægt að gera það vel, og það byrjar á að vita hvað er raunhæft.

Hvað er raunhæft

Fullorðinn hundur sem er vanur einveru ræður við fjóra til sex tíma í einu. Það er viðmiðun en ekki regla, og sumir ráða við meira. Átta til tíu tímar á dag, alla virka daga, er meira en flestir hundar eiga að þurfa, og það er samt algengasta fyrirkomulagið.

Það sem gerir muninn er ekki lengdin ein heldur hvað gerist á undan og á eftir: alvöru ganga á undan, verkefni fyrsta hálftímann, og ekki bein einvera aftur um kvöldið. Séu tímarnir níu þarf einhver að koma inn í daginn, hundapössun, hundagæsla eða nágranni sem gengur með hann í hádeginu. Það er ekki lúxus. Og hvolpur ræður ekki við þetta, þar er ekkert svar nema að einhver komi.

Fyrsti hálftíminn er sá sem skiptir máli

Hundur sem er einn skiptist í tvennt: fyrsta hálftímann og restina. Restin er yfirleitt svefn. Fyrsti hálftíminn er þar sem kvíðinn er, þar sem geltið er, og þar sem nagað er í hurðarkarminn.

Þess vegna á öll auðgun að vera í byrjun. Frosin sleikimotta eða fyllt gúmmídót þegar dyrnar lokast breytir merkingu brottfararinnar, hún er ekki lengur það versta í deginum. Gefðu honum eitthvað gott um leið og þú ferð, ekki þegar þú kemur heim. Og taktu það af honum þegar þú kemur, óklárað. Þá lærir hann að þetta gerist bara þegar hann er einn, sem er nákvæmlega það sem á að gerast.

Einveran er byggð upp, ekki prófuð

Hundur er félagsdýr og einvera er ekki sjálfgefin. Hún er þjálfuð eins og allt annað. Byrjaðu á sekúndum: út úr herberginu og strax inn aftur, áður en hann verður óöruggur. Svo tíu sekúndur, svo mínúta. Alltaf koma til baka áður en hann kvartar.

Láttu brottförina vera leiðinlega. Engin kveðja, engin dramatík, engin endurkoma með fagnaðarlátum.

Leiðindi eða kvíði

Þetta eru tvö ólík vandamál með ólíkar lausnir, og þú getur greint á milli.

Leiðindi: hann nagar hluti víðs vegar um íbúðina, sofnar á milli, og það er engin regla á hvenær. Leiðindi eru leyst með verkefnum.

Kvíði: það byrjar strax og þú ferð, oftast innan fimm mínútna. Hann geltir eða gólar samfellt, hann nagar við útganginn en ekki annars staðar, hann slefar, og stundum pissar hann þótt hann sé húshreinn. Aðskilnaðarkvíði versnar með tímanum og svarar ekki auðgun. Hann er dýralæknis og þjálfara, og engin vara leysir hann. Það er heiðarlegasta svarið sem til er.

Ráðið sem kostar ekkert og svarar öllu: taktu upp á síma í tvær klukkustundir eftir að þú ferð. Þú heyrir aldrei geltið sjálfur, og upptaka segir bæði hvort hann geltir og hvenær. Í fjölbýli er þetta líka nágrannamál, og betra að vita það fyrr en að frétta það með kvörtun.

Það sem lætur daginn líða

Sleikjan sjálf er róandi hreyfing hjá hundum, svo sleikimotta gerir tvennt í einu: hún tekur tíma og lækkar spennu. Á hana fer það sem er blautt og þunnt, blautfóður, hreint jógúrt, maukað grasker eða hnetusmjör án sætuefnis. Það síðasta má aldrei gleymast, því xýlítól er banvænt hundum. Smyrðu hana og frystu kvöldið áður, það er munurinn á tveimur mínútum og tuttugu. Klári hann flata mottu á augabragði er motta sem veltur næsta skref, hún tvöfaldar tímann.

Skál með hindrunum breytir máltíð í verkefni og hægir á hundi sem gleypir. Þrjár mínútur í staðinn fyrir tuttugu sekúndur er raunverulegur munur á degi hunds sem hefur ekkert að gera. Ódýrasta útgáfan af sömu hugmynd er að hætta að nota skál og dreifa dagskammtinum um gólfið eða í grasið. Skálar eru hér.

Þrautir eru flokkur þar sem auðvelt er að velja rangt. Fyrsta þrautin á að vera nógu auðveld til að hann leysi hana strax með þinni hjálp, því þraut sem hann leysir ekki gefst hann upp á og hún fer inn í skáp. Hann á að vinna hana með nefinu og loppunni, ekki tönnunum. Og þrautir eru ekki skildar eftir hjá hundi sem er einn, því þær eru ekki nagöruggar.

Þefmotta er sú vara sem er næst því sem hundurinn er raunverulega gerður fyrir. Fimmtán mínútur af þefvinnu þreyta hund meira en klukkutíma ganga, því nefið notar gríðarlega orku og heilinn slekkur á sér á eftir. Hún er svarið á Íslandi í janúar þegar gangan er stutt og myrk hvort sem er, og hún er notuð með dagskammtinum en ekki nammi. Ókeypis útgáfan er handklæði rúllað upp með mat inni í. Prófaðu hana fyrst, þá veistu hvort mottan er þess virði.

Það sem hundurinn gerir með þér er hinn helmingurinn. Togleikur er misskilinn: hann kennir ekki árásargirni og það er í lagi að leyfa hundinum að vinna stundum, því það heldur leiknum gangandi. Tvær reglur duga, leikurinn byrjar og endar á þínum forsendum, og tennur á hendi þýða að hann stoppar strax. Fimm mínútur af tog og sleppa gefa meira en hálftíma ganga í taum hjá mörgum hundum, og það er það eina sem gengur upp þegar veðrið er ófært. Leikföng fyrir hunda eru hér.

Róandi vörur: hvað þær gera og hvað ekki

Hér er auðvelt að lofa of miklu. Róandi jurtablöndur, úðaðar á bæli eða settar í tengil, hjálpa sumum hundum og öðrum ekki, og hvorugt er skrýtið. Þær eru stuðningur ofan á áætlun, ekki áætlunin sjálf. Þær leysa ekki aðskilnaðarkvíða, koma ekki í stað uppbyggingar og duga ekki einar á flugeldakvöldi hjá hundi sem er virkilega hræddur.

Hundur sem er einn allan daginn og órólegur á kvöldin þarf ekki lengri göngu í myrkrinu. Hann þarf verkefni. Dreifðu kvöldmatnum hans í grasið eða á þefmottuna, það þreytir hann miklu meira.

Algengar spurningar

Tengt efni

• Sleikimottur
• Heilaþrautir
• Róandi vörur
• Leikföng fyrir hunda